Je kunt geen omelet maken zonder eieren te breken
Een totaalrenovatie begint bijna altijd met afbraakwerken. Hoe vreemd het ook voelt: je legt veel geld neer voor een huis… om het vervolgens eerst deels “kapot” te maken. Toch is het een onvermijdelijke stap om ruimte te creëren voor iets nieuws.
Een deel van die afbraakwerken nemen we zelf voor onze rekening, andere laten we bewust over aan vakmensen. Het is telkens een afweging tussen wat haalbaar is, wat zinvol is en wat vooral realistisch blijft.
Wat we aantroffen
Bij de start van de afbraak viel vooral op hoeveel hout er in het huis verwerkt was. Uiteraard de deuren, maar ook op het gelijkvloers was er een volledig houten plafond aanwezig. Op de bovenverdieping zagen we hetzelfde in één van de kamers.
Die bovenverdieping was trouwens nooit volledig afgewerkt. In één kamer waren enkel OSB-platen tegen het dak bevestigd, in een andere hing de dakisolatie gewoon zichtbaar. Dat maakte de keuze om hier stevig in te grijpen een stuk eenvoudiger.
Afbraak als meevaller
Het algemene gevoel na de eerste afbraakwerken is verrassend positief: de afbraak blijkt een meevaller. Het huis was goed leeggemaakt door de vorige eigenaren. Bovendien zijn we niet echt verrassingen tegengekomen.
Daarnaast zijn er ook een aantal elementen die de afbraak een stuk eenvoudiger maken. Zo is er een kamer waar de isolatie meteen zichtbaar is en dus vlot verwijderd kan worden. De vinylvloer bleek niet vastgelijmd en kon gewoon opgerold worden. Zelfs het behang liet zich zonder veel moeite verwijderen.
Dat zorgt niet alleen voor tijdswinst, maar ook voor het geruststellende gevoel dat we hier niet tegen de stroom in aan het werken zijn.
Wat breken we zelf af?
We kozen ervoor om zoveel mogelijk werk te doen dat weinig gespecialiseerd materiaal vereist en vooral tijd en wat spierkracht vraagt:
zo veel mogelijk hout (deuren, plafonds, keuken, …)
douche en bad
oud ijzer (radiatoren, leidingen)
dakisolatie
Wat laten we over aan de aannemer?
Voor structurele en zwaardere ingrepen laten we geen twijfel bestaan:
het volledige dakgebinte
delen van de betonplaat
muren uitbreken
verwijderen van de buitengevel
De bestaande bezetting (pleisterwerk) lijkt voorlopig nog in prima staat. Na de ruwbouw zullen we evalueren of die behouden kan blijven of toch volledig afgekapt moet worden.
Een eerste afbraakweekend (en een les geleerd)
Na één afbraakweekend hadden we al een indrukwekkende hoeveelheid hout verzameld. Meteen ook lesson learned: laat een container komen vóór je eraan begint.
De grootste moeilijkheid bleek niet het afbreken zelf, maar het inschatten van het volume. Uiteindelijk bleek een container van 15 m³ geen overbodige luxe. Met die eerste volle container namen we meteen afscheid van een groot stuk van de “vintage” look van het huis.
De dakisolatie werd apart in plastic zakken verpakt en zelf naar het containerpark gebracht. Het volume was groot, maar het gewicht viel goed mee. In totaal gaven we daar ongeveer 120 euro uit — een container enkel voor isolatie zou een veelvoud gekost hebben.
Zelf doen vs. uitbesteden
Doorheen de verbouwing maken we voortdurend keuzes: wat doen we zelf en wat besteden we uit? Met twee full-time jobs en twee kinderen blijven we daarin bewust realistisch. We ambiëren geen extreme doe-het-zelf-projecten, en minstens even belangrijk: we willen de werken binnen een redelijke termijn afgerond krijgen.
Zelf doen waar het kan, uitbesteden waar het moet — dat is onze balans.